هنر معاصر پس از جنگ سرد

مارکس و انگلس ادعا می‌کردند که در ایدئولوژی چیزها وارونه به نظر می‌رسند. هنر معاصر به همان اندازه که از تحقق آزادی استقبال می‌کند از تمام چیزهایی که بر ما فشار می‌آورند نیز استقبال می‌کند. چنین حالتی امکان‌پذیر است چون آزادی‌‌ای که به مصرف آثار هنری ارتباط دارد، تجربه نخبگانی است که مخاطب هنرمند - انتخاب و کنار گذاشتن نقش‌ها و هویت‌های چندگانه به وسیله انتخاب مصرفی شکل گرفته‌اند. وقایع اخیر - حمله 1 رکورد اقتصادی جهانی دیگر، ظهور جنبش‌های سیاسی رادیکال، و پیامدهای فراوان برنامه کاملا امپریالیستی‌ای که آمریکا دنبال می‌کند - در حال خدشه وارد کردن بر عقیده رایج قدیمی درباره نقش و ماهیت هنرند. در نتیجه، اکنون می‌بینیم که پیرامون هنر دیدگاه‌های بسیار متفاوتی، حتی از سوی روشنفکران، مطرح می‌شود.